Myasthenia gravis
Transkript
Myasthenia gravis
Myasthenia gravis’de B hücrelerinin in vitro sitokin aktivitesi Vuslat Yılmaz, Piraye Oflazer, Fikret Aysal, Yeşim Parman, Haner Direskeneli, Feza Deymeer, Güher Saruhan Direskeneli İstanbul Tıp Fakültesi Fizyoloji ve Nöroloji AD, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Nöroloji Kliniği, Marmara Tıp Fakültesi, Romatoloji Bilim Dalı Myasthenia gravis = MG myo, muscle; asthenia, weakness; gravis, severe Prototipik otoimmün hastalık Antijen; asetilkolin reseptörü: AChR kasa özgü kinaz (muscle specific kinase):MuSK Otoantikor = anti-AChR veya anti-MuSK Otoantijen ile immunizasyon sonucu MG hayvan modeli oluşturulabilir (EAMG) Hastalık Özellikleri • Kadın hasta oranı 3:1 - 4:1 • Prevalans : • • 1997 yılında 85-125/1.000.000 1987 yılında 0.5-5/100.000 Hastalık başlangıcı 2 döneme yoğunlaşmıştır: 20 yaş - 40 yaş Erken / 60 yaş - 80 yaş Geç • Hastalık ağırlıkla jeneralize ,kısmen de oküler seyretmektedir. • Tedavide kortikosteroid ve timektomi uygulanmaktadır. MG Patogenezi • ACh Sinir-kas bileşkesinde AChR özgü antikor ve kompleman komponentleri birikir: ACh Reseptör blokajı Kompleman bağımlı postsinaptik hasar ACh asetilkolinesteraz ACh ACh Antikor bağımlı reseptör harabiyeti asetilkolinesteraz • Reseptör internalizasyonu Reseptör sayısı azalır ve sinir-kas iletisi zayıflar. Nöromüsküler Bileşkedeki (NMB) Yapılar MuSK: Muscle Specific Kinase Agrin: nerve derived protein MASC: myotube-associated-specifity component Rapsyn: synapse spesific cytoplasmic protein MG Alt Tipleri 1- anti-AChR pozitif (AP) 2- anti-AChR negatif seronegatif(SN) 3- anti-MuSK pozitif (MP) • % 85-90 • IgG1 veya IgG3 tipi • Jeneralize MG • %10-15 • Anti-MuSK antikoru (-) grup • Antikor ??? • % 4-6 • IgG4 veya IgG1 tipi Dolaşan B hücreleri hasarlı hücrelerden salınan öz antijenleri bağlar. B hücresi öz peptit için spesifik bir T hücresi tarafından aktif olur. B hücreleri, plazma hücresine farklılaşır ve öz antijene spesifik antikor salgılar Öze spesifik antikorlar, inflamatuar cevabı başlatır ve daha fazla hücrenin hasarına sebep olur. Daha fazla B hücresi öz antijenleri bağlar, doku hasarı döngüsü genişler. B hücre-T hücre etkileşimi ve antikor sınıfının değişimi Amaç • Bu çalışmada MG hastalarında ve farklı izotipte antikor yapımında rolü olabilecek B hücrelerinin sitokin üretimini araştırmayı ve romatoid artrit (RA) grubu ile karşılaştırmayı hedefledik. Çalışma Grubu Toplam (n) Cinsiyet Kadın/Erkek Ortalama yaş İlaç kullanan (Kortikosteroid) Timektomi Anti-AChR + (AP) 33 20 K / 13 E 40,3±18,5 9 6 Anti-MuSK + (MP) 19 14 K / 5 E 36,2±11,1 15 6 Seronegatif (SN) 20 16 K / 4 E 44±14,7 9 11 Romatoid Artrit 20 17 K / 3 E 50±13,4 11 Sağlıklı kontrol 30 15 K / 15 E 39±11 Yöntem 1. Periferik kan mononükleer hücrelerinin (PKMH) gradyan yöntemi ile izolasyonu 2. Manyetik boncuk yöntemi (MACS) ile CD19+B hücrelerinin eldesi (saflık >%95) 3. CD40L transfekte fare fibroblastları üzerinde kültür yapılması Yöntem • Hücre kültüründeki uyaranlar: • Torpedo californica AChR (t-AChR) (P. Christados sağlamıştır.) • insan rekombinan MuSK (r-MuSK) (M.I. Leite sağlamıştır) • poliklonal immünoglobulin (poli-Ig) • CpG / kontrol-CpG • 48 saat inkübasyon • Hücre kültürü üst sıvılarında çoklu boncuk sistemi (Luminex) ile ölçülen sitokinler: • İL-10, İL-6, İL-12p40, TNF alfa ve TNF beta 150 150 BAZAL YANIT 120 p:0,04 SPONTAN IL-10 p:0,03 100 90 p:0,04 İL-10 50 60 30 0 N= 72 20 27 MG RA KON 0 N = 33 20 19 20 27 AP SN MP RA KON 30000 30000 p:0,03 p:0,04 İL-6 20000 IL-6 20000 10000 10000 0 N= 0 72 20 30 MG RA KON N = 33 20 19 20 30 AP SN MP RA KON 4000 4000 p:0,05 p:0,04 SPONTAN TNF-beta 2000 1000 TNF-beta 2000 1000 0 N= p:0,02 3000 3000 0 72 20 30 MG RA KON N = 33 20 19 20 30 AP SN MP RA KON 4000 4000 İL-12 p40 3000 SPONTAN IL-12p40 3000 2000 2000 1000 1000 0 N= 0 72 20 30 MG RA KON N= 33 20 19 20 30 AP SN MP RA KON 800 800 TNF-alfa 600 SPONTAN TNF-Alfa 600 400 200 200 0 N = 400 0 72 20 30 MG RA KON N= 33 20 19 20 30 AP SN MP RA KON IL-10 Salgısı 150 1000 p:0,03 100 800 50 p:0,02 IL-10 600 0 N= 63 17 24 MG RA KON 400 120 NEG 200 Poly Ig 80 IL-10 0 CpG N = 33 33 33 AP 40 NEG AChR 0 MuSK N = 25 25 25 AP 20 20 20 16 16 16 17 17 17 18 18 18 SN MP RA KON 20 20 20 19 19 19 20 20 20 27 27 27 SN MP RA KON IL-6 Salgısı 30000 p:0,02 30000 p:0,02 20000 10000 IL-6 20000 0 N= 63 17 26 MG RA KON 10000 25000 NEG 20000 Poly Ig 15000 IL-6 0 CpG N = 33 33 33 AP 10000 NEG 5000 AChR 0 MuSK N = 25 25 25 AP 20 20 20 16 16 16 17 17 17 20 20 20 SN MP RA KON 20 20 20 19 19 19 20 20 20 30 30 30 SN MP RA KON TNF alfa Salgısı 3000 500 2500 p:0,03 p:0,03 400 p:0,02 2000 TNF alfa 300 1500 200 1000 NEG 100 NEG 500 Poly Ig AChR 0 MuSK N = 25 25 25 AP 20 20 20 16 16 16 17 17 17 20 20 20 SN MP RA KON 0 CpG N = 33 33 33 AP 20 20 20 19 19 19 20 20 20 30 30 30 SN MP RA KON TNF beta Salgısı 4000 p:0,03 12000 p:0,02 p:0,04 3000 TNF beta 8000 2000 4000 1000 0 NEG NEG AChR Poly Ig MuSK N = 25 25 25 AP 20 20 20 16 16 16 17 17 17 20 20 20 SN MP RA KON 0 CpG N = 33 33 33 AP 20 20 20 19 19 19 20 20 20 30 30 30 SN MP RA KON Sonuç • Bazal ve özgül olmayan uyarana yanıt olarak salgılanan İL-10, İL-6 ve TNFbeta nın hem MG hem de RA’da düşük düzeyde oluşu antikor üretiminde ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. • MG altgruplarında hastalığa özgül uyaranlara karşı sitokin yanıtlarında belirgin bir fark gözlenmemiştir. • Özgül olmayan B hücre uyaranları ise özellikle MuSK MG’de (MP) aynı sitokinlerin daha düşük uyarıldığına işaret etmektedir. • Çalışmanın devamında B hücresi ile ilişkide olan T hücresinin rolü incelenecektir. TEŞEKKÜRLER