PDF ( 2 ) - The Faculty of Engineering and Architecture
Transkript
PDF ( 2 ) - The Faculty of Engineering and Architecture
Çukurova Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 30(2), 81-92 ss., Aralık 2015 Çukurova University Journal of the Faculty of Engineering and Architecture, 30(2), pp. 81-92 , December 2015 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu** Ahmet AYDIN*1, İbrahim D. AKÇALI2, Ercan AVŞAR1, M. Kerem ÜN1, Hüseyin MUTLU3, Turgay İBRİKÇİ1, Ö. Sunkar BİÇER4, Cenk ÖZKAN4, Atakan DURMAZ2 Çukurova Üniversitesi, Elektrik – Elektronik Mühendisliği Bölümü, Adana Çukurova Üniversitesi, Mactimarum Araştırma ve Uygulama Merkezi, Adana 3 Mersin Üniversitesi, Makine Mühendisliği Bölümü, Mersin 4 Çukurova Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji ABD, Adana 1 2 Geliş tarihi: 07.09.2015 Kabul tarihi:25.12.2015 Özet Tıp pratiğinde ekstremite kırıklarıyla şekil bozukluklarının yönetimi harici fiksatör adı verilen mekanik cihazlar yoluyla gerçekleştirilir. Ancak bu hizmetin kalitesi, bu tür ortopedik araçların akılcı ve etkin kullanımı için bir matematik kuram geliştirilmesinin gerekli olduğu biyomekanik yaklaşımla iyileştirilebilir. Temel sorun, yumuşak doku ve kemik koşullarını dikkate alan uygun bir çerçevenin karmaşık planlama gerektirmeksizin kırık bölgesine kolayca uygulanması ve daha sonra da ortaya çıkan kalıcı yer değiştirmelerin matematik kurama göre düzeltilmesidir. Uygun çerçeve olarak kemik parçalarına üç dönme ve üç öteleme olanağı sağlayan Gough-Stewart Platform Mekanizması harici fiksatör olarak kullanılmıştır. Matematik kuramın girdi ve çıktıları standart ve yeterli hassasiyette algılanarak ve elde edilen sonuçlar tekillik bakımından test edilerek kullanımı kolay ve stabil bir sistem geliştirilmiştir. Kuramda ihtiyaç duyulan parametrelerin röntgen filmleri üzerinden otomatik süreçle elde edilmesi ve çıktıların ortopedist tarafından kolayca algılanabilmesi için kuramla kullanıcı arasında değişik otomasyon seviyelerine sahip arayüzler oluşturulmuştur. Ayrıca sistemin başlangıçtaki kemik fragmanlarının ayrık olduğu durumdan başlanıp, bu arayüzlerin çıktılarının kullanılarak, anatomik eksene hizalandıkları tedavi süreci boyunca sistemin hareketi simülasyonla gösterilmiştir. Harici fiksatör cihazları tasarlanıp imal edilerek uygulamalar yapılmış ve kurulan sistemin işlerliği gösterilmiştir. Anahtar Kelimeler: Harici fiksator, Ortopedi, Tekillik analizi Non-Singular Fixator Automation Abstract In medical practice, management of limb fractures and deformities is carried out by mechanical devices named as external fixator. The quality of this service can be improved with biomechanical approaches which require development of a mathematical model and efficient usage of the system. * Yazışmaların yapılacağı yazar: Ahmet AYDIN, Çukurova Üniversitesi, Elektrik-Elektronik Mühendisliği Bölümü, Adana, [email protected] ** Bu makale 14-16 mayıs 2015 tarihlerinde Adana’da düzenlenen endüstriyel otomasyon kongre ve sergisinde sözlü bildiri olarak sunulmuştur.gmail.com Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 81 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu The main problem can be defined as using a proper frame which can easily be applied to the fracture site without any complex planning prior to the operation and by taking into account the condition of the soft tissue and the bone; and then displacing the bone fragments according to a developed mathematical model. Gough-Stewart platform, which gives three-translational and three- rotational degree of freedom to the bone fragments, is selected as the mechanical frame. A user friendly and stable system, which takes some standardized inputs for the mathematical model and makes singularity analysis of the produced output, is developed based on this platform. Two different graphical user interfaces with different automation levels are programmed to collect the needed parameters for the mathematical model from the X-ray images and give the obtained results to the orthopedist in an easily understandable way. Moreover the whole treatment process, from the initially unaligned state to the finally aligned state of the bone fragments which is obtained with the output of the developed graphical user interface, is visually simulated. The external fixator devices are designed and produced, then some experiments are done to test the developed system functionality. Keywords: External fixator, Orthopedics, Singularity analysis 1. GİRİŞ Seligson ve Pope, editörlüğünü yaptıkları “Concepts in External Fixation” adlı eserlerinde harici fiksatörü, iskelet kararlılık kaybını dışarıdan gidermek amacıyla kemiğe yerleştirilen bağlayıcıları bir çubuğa ya da çubuk grubuna birleştirerek bir çerçeve oluşturan kapsamlı bir sistem olarak tanımlamaktadırlar [1]. Harici fiksasyon yönteminin ilk kez 2500 yıl önce Hipokrat tarafından tıbia kırıklarının tedavisinde kullanıldığı bilinmektedir. Uzun yılardır kullanılan bu cihazlar zaman içerisinde her ne kadar fonksiyonellik kazanıp yaygınlaşsa da bu alanda en önemli adım İlizarov’un halka fiksatörü geliştirerek kemik fragmanlarının her yöne kontrollü tespitini sağlamasıdır [2,3]. Böylece harici fiksatörler kemikleri stabilize etmenin ötesine geçerek açısal şekil bozuklukları ve kemik uzatma operasyonlarında kullanılabilecek duruma gelmiştir [4]. Fakat kullanımdaki bu esneklik, karmaşık matematiksel modelleri beraberinde getirmiştir. Bu nedenle, matematik modellerde ihtiyaç duyulan parametreleri elde etmek ve gerekli hesaplamaları gerçekleştirmek için bilgisayar yazılımlarının geliştirilmesi gerekmektedir. Günümüzde kullanılmakta olan benzer sistemlerin hepsi yazılım desteğiyle sunulmaktadır [5-11]. Bazılarında kullanılan harici fiksatör sistemi aynı olmasına karşın yazılımdaki ve matematik modeldeki farklılıklar kullanım açısından farklı avantajlar sağlamaktadır [5-10]. 82 Mevcut sistemlerde olmayan ve değinilmesi gereken bir diğer önemli nokta da tekillik durumudur. Harici fiksatör sistemlerinde, iyileşmenin gerçekleşmesi için, sistemin stabil olması önemlidir ve tekil durumlarda bu mümkün değildir. Burada tekil olmayan güvenceli kullanıma dayalı, özgün bir harici fiksatör sisteminin kemik fragmanlarının anatomik eksenlerinde hizalanmasına ilişkin bir çalışma verilmiştir. Bu çalışmada, ortaya konan harici fiksatör, bu fiksatörü ve çekilen filmlerle tıbbi verileri dikkate alan cihazın etkinlikle uygulanmasını esas alan bir kuram ve bu kuramın bilgisayarla uygulanmasına ilişkin kullanıcı dostu arayüzler geliştirilmiş ve hazır yazılımlar üzerinden simülasyonları gerçekleştirilmiştir. Makalenin son bölümünde arayüz ve simülasyonlar üzerinden elde edilen sayısal çıktılara yer verilmiştir. 2. FİKSATÖR CİHAZI, YÖNTEM VE VERİ TOPLAMA ARAYÜZLERİ Geliştirilen sistemin üç temel bileşeni vardır. Bunlardan birincisi diğer yöntemlerle iyileştirilemeyen kırıkların tedavisinde, kemikteki şekil bozukluklarının düzeltilmesinde ve kemik uzatmaları gibi ortopedik problemlerin çözülmesinde etkinlikle yararlanılan araç olan harici fiksatör geliştirilmiştir [12-15]. Harici fiksatör, Şekil 1 de gösterildiği gibi, tıpta proximal Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Ahmet AYDIN, İbrahim D. AKÇALI, Ercan AVŞAR, M. Kerem ÜN, Hüseyin MUTLU, Turgay İBRİKÇİ, Ö. Sunkar BİÇER, Cenk ÖZKAN, Atakan DURMAZ ve distal diye anılan sıralı düzgün delikleri olan iki halkanın, yerleri rahatlıkla değiştirilebilecek altı çubukla özel biçimde bağlanmasında meydana getirilen robotik düzenlemedir. Halka ve çubuk bağlantılarında özel bir biçimde tasarlanan birbirine dik üç eksen etrafında dönme olanağı tanıyan küre-kabuk mafsalları kullanılmıştır. Yukarıda altı ve aşağıda altı mafsal olmak üzere toplam oniki mafsala ek olarak, çubukların uzunluklarını değiştirmeye yarayan teleskopik yapılı altı adet vida-somun çifti değerlendirilmiştir. Bu harici fiksatör tipi genelde Gough-Stwart platformu biçiminde olmakla beraber benzerlerinden ayrıldığı noktalar ortopedistin halkaları bağlamada hiçbir kısıtlama altında bulunmamasıdır. Oysa mevcut sistemlerde bu noktaların yerleri sabittir. (L) ve Anterior – Posterior (AP) olarak anılan röntgenler ile klinikte ya da dijital yöntemlerle derlenen verilerdir. Söz konusu film verileri özel görüntü işleme algoritmalarıyla kuramın standart girdileri haline dönüştürülmüşlerdir. Bu girdiler ortopedik problemin matematik tanımı olarak görülebilir. Kuramın çıktıları ise cihazı kontrol edilmesinde kullanılan teleskopik vidaların, kemik fragmanlarının ayrık olduğu ve anatomik konumlarda hizalanmış olduğu durumlardaki, uzunluklarının ortopediste sağlanmasıdır. Cihazın mekanik parametreleri; halka yarıçapları, mafsalların üst ve alt halkada bağlandığı noktaların açısal konumları olmak üzere toplamda 14 adettir (Şekil 2). Verilerin bir diğer kısmı ise röntgen verilerinden derlenen, cihaz ve kemik fragmanları ilişkisini ortaya koyan toplamda 20 adet parametre girdileridir (Şekil 4). Klinikten elde edilen halkalar arasındaki ve kemik fragmanları arasındaki dönme miktar değerleri ile beraber (Şekil 3) matematik kuramın tüm verileri toplamda 36 adettir. (a) (b) Şekil 2. Çubukları halkalara birleştiren mafsalların (a) üst ve (b) alt halkadaki konumları ile alt ve üst halka yarıçapları. Şekil 1. Harici fiksatör takılmış ayrık durumdaki yapay kemik Yukarıda bahsi geçen bileşenlerden bir diğeri ise, sözü edilen cihaza bağlı olarak tüm tedavi sürecini içine alan bir kuramın geliştirilmiş olmasıdır. Bu kuramın temel girdileri tıpta Lateral Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Röntgen verileri, geliştirilen arayüzler kullanılarak toplanmaktadır (Şekil 5 ve Şekil 6). Toplanması gereken parametreler AP için ′ 𝑏𝐴𝑃 , 𝑐𝐴𝑃 , 𝛽𝐴𝑃 , 𝛽𝐴𝑃 , 𝑞𝑥 , 𝑒𝑥 , 𝑒𝑧 , 𝑟𝑥 , 𝑟𝑧 , Ψ𝐴𝑃 (Şekil 4, (a)) ve L için ise 𝑏𝐿 , 𝑐𝐿 , 𝛽𝐿′ , 𝛽𝐿 , 𝑞𝑦 , 𝑒𝑦 , 𝑒𝑧 , 𝑟𝑦 , 𝑟𝑧 , Ψ𝐿 (Şekil 4 (b)) şeklindedir. Şekil 4 deki detaylı çizimlerden de anlaşılacağı üzere bu parametreler halka referans sistemleri, kemik eksenleri ve kemik fragmanlarının kırık bölgesindeki uçları üzerinden gerçekleştirilmektedir. Bu nedene her iki 83 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu arayüzde de izlenen yöntem bu referans ve eksenlerin kullanıcı tarafından birkaç noktanın seçilmesi sonucu elde edilmesi şeklindedir. ekseni belirlenir (Şekil 7: (7, 8, 9, 10) noktaları). Fragman uçlarının belirlenmesi içinde iki noktaya daha ihtiyaç duyulmaktadır. Bu iki nokta da önceki adımda belirlenen kemik eksenleri üzerinde yer alacak şekilde fragmanın kırık bölgesindeki uçlarının seçilmesiyle belirlenir (Şekil 7: (11,12) noktaları). Çalışmada hazırlanan iki arayüz arasındaki ölçüm aşamasındaki temel farklardan birisi de alt halka ekseninin belirlenmesidir. İlk arayüz için alt halka ekseni, üst halka ekseninde olduğu gibi, görüntüde genellikle elips şeklinde görünen alt halkanın, en dış iki ucu seçilerek belirlenir (Şekil 7: (13, 14) noktaları). Fakat bu yöntem yerine alt halka ekseni üzerinde 5 farklı nokta seçerek alt halkaya uydurulan elipsin asal ekseni halka ekseni olarak kullanılmıştır. (Şekil 8) Şekil 3. Halkaların birbirlerine göre dönme miktarları ve tedavide uygulanmak istenen kemik dönmesi miktarı Tüm ölçümlerin esas aldığı referans ekseni üst halkaya bağlıdır. Global koordinat ekseni olarak anılan eksen takımı üst halka merkezine yerleştirilmiştir. Üst halka eksenini belirlemek için, çizgi halinde görünen üst halkanın sol alt köşesi ve sağ alt köşelerine fare ile tıklanarak gerekli tanımlama yapılmış olur (Şekil 7: (1) ve (2) noktaları). Ayrıca seçilen bu iki nokta arasındaki mesafe görüntüler üzerinden piksel cinsinden ölçülen uzunlukların gerçek sistemde kullanılabilmeleri için milimetreye (mm) çevrilmesinde ihtiyaç duyulacak ölçeği belirlemek için kullanılır. Kullanılan halkanın dış çapının kaç mm olduğu ve görüntüde seçilen bu iki noktanın uzunluğunun dış çapa eşit olacağı bu görüntülerin işlendiği sırada bilindiğinden bu iki değer kullanılarak bir ölçek elde edilir. Kemik eksenlerinin bulunması için de öncelikle üst kemik fragmanının sol kısmında iki ve bu iki noktaya karşılık gelecek şekilde sağ kısmında da iki nokta seçilir (Şekil 7: (3, 4, 5, 6) noktaları). Bu karşılıklı nokta çiftlerinin orta noktaları kullanılarak kemik ekseni çizilir. Aynı işlem aşağıdaki kemik için de uygulanarak alt kemik 84 Bu adımlar tamamlandıktan sonra AP için ihtiyaç duyulan tüm referanslar belirlenmiş olur ve AP film verileri bu referanslar arasındaki ilişki kullanılarak otomatikman hesaplanmıştır. Benzer işlemlerin L görüntüsü üzerinde gerçekleştirilmesiyle de L film verileri elde edilerek böylelikle ölçüm işlemi tamamlanmış olur. Ölçüm işlemi ile elde edilen parametrelerin elde edilmesinden sonra, yukarıda detayları verilen mekanik ve klinik verilerinin de ortopedist tarafından yazılıma girilmesi gerekmektedir. Bu bilginin ortopedist tarafından girilmesinin gerekçesi de sistemin getirdiği esneklikten dolayı halka ve çubukların kurgulama sürecinde herhangi bir şekilde birleştirilebiliyor olması; dolayısıyla bu bilginin o anda oluşması ve kemik fragmanlarına uygulanacak dönme miktarının ortopedist tarafından belirleniyor olmasıdır. Veri toplama işleminin tamamlanmasının ardından hesaplama işlemleri yapılarak sistemin başlangıç (fragmanların ayrık olduğu) ve son (fragmanların anatomik eksene hizalanmış olduğu) durumları için çubuk uzunlukları ve sistem konfigürasyonu belirlenir [13, 16]. Matematik kuram sistem üzerinde tanımlanış dört adet koordinat sistemi üzerine kurulmuştur. Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Ahmet AYDIN, İbrahim D. AKÇALI, Ercan AVŞAR, M. Kerem ÜN, Hüseyin MUTLU, Turgay İBRİKÇİ, Ö. Sunkar BİÇER, Cenk ÖZKAN, Atakan DURMAZ (a) (b) Şekil 4. (a) Anterior – Posterior ve (b) Lateral X-ray görüntülerinden toplanan parametreler Şekil 5. Geliştirilen arayüzlerden ilki Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 85 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu Şekil 6. Geliştirilen arayüzlerden ikincisi Bu koordinat sistemlerinden küresel olanı üst halka merkezlerine, diğerler yardımcı koordinat sistemleri ise alt halka merkezi ve kemik fragmanlarının halkalara bağlandığı noktalardaki kemik merkezlerinde tanımlanmıştır (Şekil 9). Kuram girdileri kullanılarak öncelikle bu koordinat sistemleri arasındaki dönüşümleri sağlayacak matrisler elde edilmektedir. Daha sonra bu matrisler kullanılarak yerel koordinat sistemlerinde ölçülen vektörler küresel koordinat sistemine dönüştürülmektedir. Sonrasında, vektör ifadeleri kullanılarak mafsalların küresel koordinat sistemine göre konumları belirlenir. Son olarak mafsal konumları arasındaki mesafe hesaplanarak çubuk boyları elde edilmiş olur [13, 16]. Şekil 7. Referansların belirlenmesi için görüntü üstünde seçilen noktalar ve seçim sırası 86 Elde edilen bu konfigürasyonlar her ne kadar tedavi için yeterli olsa da, sistemin sağlıklı kullanılabilmesi için stabil olması gerekmektedir. Sistemin stabilitesi ise tekillik durumu tarafından belirlenir. Bu nedenle sistemin başlangıç, ara adım ve son durumları için tekillik testi yapılması gerekmektedir. Bu t est Jacobian matrisi olarak Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Ahmet AYDIN, İbrahim D. AKÇALI, Ercan AVŞAR, M. Kerem ÜN, Hüseyin MUTLU, Turgay İBRİKÇİ, Ö. Sunkar BİÇER, Cenk ÖZKAN, Atakan DURMAZ (a) (b) Şekil 8. İkinci arayüz için alt halka ekseni belirlenirken (a) yapılan nokta seçimi ve (b) oluşacak elips. 𝑓𝑖 = 𝑓𝑖0 − 𝐿𝑖 2 = 0 𝑖 = 1−6 (1) 𝑓𝑖0 = 𝑥1 2 + 𝑦1 2 + 𝑧1 2 + 2𝑎𝑥𝑖 𝑥1 + 2𝑎𝑦𝑖 𝑦1 + 2𝑎𝑧𝑖 𝑧1 + 𝑎𝑥2𝑖 (2) + 𝑎2𝑦𝑖 + 𝑎𝑧2𝑖 , 𝑖 = 1−6 Şekil 9. Ayrık durumdaki sistem konfigürasyonu ve tanımlanan koordinat sistemleri adlandırılan bir matrisinin determinantının hesaplanarak başlangıçla son konum arasındaki hareketi sırasında işaret değiştirip değiştirmediğine bakılarak yapılmaktadır.. Sürekli yapıda olan bu matris determinantının işaret değiştirmesi, sıfır noktasından geçtiği anlamına gelmekte ve bu matris determinantının sıfır olması sistemin tekil olduğu anlamına gelmektedir. Jacobian matrisinin elde edilmesi için öncelikle halkaları birbirine bağlayan çubukların üç dönme (𝜃𝑥 , 𝜃𝑦 , 𝜃𝑧 ) ve üç öteleme (𝑥1 , 𝑦1 , 𝑧1 ) değişkeni kullanılarak hareket fonksiyonları yazılmaktadır (𝑓𝑖 ): Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Burada (𝑎𝑥𝑖 , 𝑎𝑦𝑖 , 𝑎𝑧𝑖 ) detayları Akçalı ve ark. çalışmasında verilen dönme değişkenlerine bağlı katsayılardır [8]. (𝐿𝑖 , 𝑖 = 1 − 6) ise çubuk boylarını tanımlamak için kullanılan değişkendir. (𝑓𝑖 , 𝑖 = 1 − 6) tanımlandıktan sonra Jacobian matrisi şu şekilde tanımlanır: 𝜕𝑓1 𝜕𝑥1 𝜕𝑓1 𝜕𝑦1 𝜕𝑓1 𝜕𝑧1 𝜕𝑓1 𝜕𝜃𝑥 𝜕𝑓1 𝜕𝜃𝑦 𝜕𝑓1 𝜕𝜃𝑧 𝜕𝑓2 𝜕𝑥1 𝜕𝑓2 𝜕𝑦1 𝜕𝑓2 𝜕𝑧1 𝜕𝑓2 𝜕𝜃𝑥 𝜕𝑓2 𝜕𝜃𝑦 𝜕𝑓2 𝜕𝜃𝑧 𝜕𝑓3 𝜕𝑥1 𝜕𝑓3 𝜕𝑦1 𝜕𝑓3 𝜕𝑧1 𝜕𝑓3 𝜕𝜃𝑥 𝜕𝑓3 𝜕𝜃𝑦 𝜕𝑓3 𝜕𝜃𝑧 𝜕𝑓4 𝜕𝑥1 𝜕𝑓4 𝜕𝑦1 𝜕𝑓4 𝜕𝑧1 𝜕𝑓4 𝜕𝜃𝑥 𝜕𝑓4 𝜕𝜃𝑦 𝜕𝑓4 𝜕𝜃𝑧 𝜕𝑓5 𝜕𝑥1 𝜕𝑓5 𝜕𝑦1 𝜕𝑓5 𝜕𝑧1 𝜕𝑓5 𝜕𝜃𝑥 𝜕𝑓5 𝜕𝜃𝑦 𝜕𝑓5 𝜕𝜃𝑧 𝜕𝑓6 𝜕𝑥 [ 1 𝜕𝑓6 𝜕𝑦1 𝜕𝑓6 𝜕𝑧1 𝜕𝑓6 𝜕𝜃𝑥 𝜕𝑓6 𝜕𝜃𝑦 𝜕𝑓6 𝜕𝜃𝑧 ] 𝐽= 87 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu Jacobian matrisinin hesaplanmasından sonra tekil bir durum ile başlangıç ve son konumlarda karşılaşılması halinde, stabiliteyi sağlamak için herhangi bir çubuğun yerinin değiştirilmesi gerekmektedir. Eğer bu durum, ara adımlarda ortaya çıkarsa, bir çubuğun yerinin değiştirilebileceği gibi; sistemin başlangıç ve son durumlar arasındaki hareketini planlayarak da tekil olduğu durumdan kaçınarak stabiliteyi sağlamak mümkündür. Sistemin tekillik durumu test edildikten ve olası tekillik problemleri çözüldükten sonra, sistem konfigürasyon bilgileri kullanılarak da sistemin tedavi sürecindeki üç boyutlu simülasyonu SolidWorks ortamında yapılmaktadır. Bu da tedavi öncesinde, tüm tedavi sürecinin nasıl gerçekleşeceği ile ilgili ortopediste hem görsel denetim sağlamaktadır hem de verilen reçetenin nasıl bir sonuç doğuracağı gözlenebilmektedir. 3. SAYISAL ÖRNEKLER VE TARTIŞMA Geliştirilen çalışmanın uygulamaları iki örnek üzerinde gösterilmiştir. Örnek ile ilgili detaylar aşağıda verilmiştir. Örnek 1: Sistemin elde edilen bu AP ve L röntgen görüntüleri kullanılarak yapılan ölçümler ve klinik verilerinin sisteme girilmesiyle elde edilen yazılım arayüzü Şekil 10’da verilmiştir. Arayüze girilen klinik veri Çizelge 1’de verilmiştir. Hesaplamanın yapılmasıyla elde edilen sağlıklı ve sağlıksız durum çıkıları Çizelge 2’de verilmiştir. Bu örnek için tedavinin 10 adımda gerçekleşeceği planlanarak bu süreçte çubuk uzunluklarının alacağı değerler Çizelge 3’de verilmiştir. Sistem, hesaplamalar sonucunda elde edilen sağlıklı duruma ait çubuk uzunluklarına göre kurulduğunda elde edilen sonuç Şekil 11(a)’da verilmiştir. Sistem çıktıları ve ölçümle kullanılarak gerçekleştirilen bir denetim daha da sistemin üç boyutlu modellemesidir. Bu parametreler 88 kullanılarak Örnek 1 için oluşturulan üç boyutlu model çıktısının başlangıç ve son konumlardaki durumu Şekil 12’de gösterilmiştir. Çizelge 1. Örnek 1 için klinik verileri Parametre 𝜶𝟏 𝜶𝟏 𝜶𝟏 𝜶𝟏 𝜶𝟏 𝜶𝟏 R 𝜹𝟎 Değer 90 110 210 230 330 350 72,5 69 Parametre 𝜖1 𝜖1 𝜖1 𝜖1 𝜖1 𝜖1 R1 𝛿𝐴𝑥 Değer 0 100 120 220 240 340 72,5 27 Çizelge 2. Örnek 1, Sağlıklı ve sağlıksız konumlar için arayüz çıktıları Çubuk numarası Sağlıksız Durum Uzunlukları Sağlıklı Durum Uzunlukları L1 L2 L3 L4 L5 L6 169,14 170,72 162,28 169,33 156,32 186,43 154,36 154,43 140,74 123,66 150,16 147,29 Örnek 2: İkinci arayüzün kullanımının gösterilmesi amacıyla hazırlanan örnek için ölçülmüş veriler Şekil 13’de gösterilmiştir. Arayüze girilen klinik veri Çizelge 4’de verilmiştir. Hesaplamanın yapılmasıyla elde edilen sağlıklı ve sağlıksız durum çıkıları Çizelge 5’de verilmiştir. Bu örnek için tedavinin 10 adımda gerçekleşeceği planlanarak bu süreçte çubuk uzunluklarının alacağı değerler Çizelge 6’da verilmiştir. Sistem hesaplamalar sonucunda elde edilen sağlıklı duruma ait çubuk uzunluklarına set edildiğinde elde edilen sonuç Şekil 11(b) de verilmiştir. Örnek 2 için bu parametreler kullanılarak oluşturulan üç boyutlu model çıktısının başlangıç ve son konumlardaki durumu Şekil 14’de gösterilmiştir. Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Ahmet AYDIN, İbrahim D. AKÇALI, Ercan AVŞAR, M. Kerem ÜN, Hüseyin MUTLU, Turgay İBRİKÇİ, Ö. Sunkar BİÇER, Cenk ÖZKAN, Atakan DURMAZ Şekil 10. Ölçümler tamamlandıktan sonra birinci arayüz için ekran görüntüsü Çizelge 3. Örnek 1 için tedavi süresince çubuk uzunluklarındaki değişim Adım 𝑳𝟏 𝑳𝟐 𝑳𝟑 𝑳𝟒 𝑳𝟓 𝑳𝟔 1 169,14 170,72 162,28 169,33 156,32 186,43 2 167,50 168,91 159,89 164,26 155,64 182,09 3 165,86 167,10 157,49 159,18 154,95 177,74 4 164,22 165,29 155,10 154,11 154,27 173,39 5 162,57 163,48 152,71 149,03 153,58 169,04 6 160,93 161,67 150,31 143,96 152,90 164,69 7 159,29 159,86 147,92 138,88 152,21 160,34 8 157,65 158,05 145,52 133,81 151,53 155,99 9 156,00 156,24 143,13 128,73 150,84 151,64 10 154,36 154,43 140,74 123,66 150,16 147,29 Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 89 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu (a) (b) Şekil 11. (a) Örnek 1 ve (b) Örnek 2 için program çıktılarının sisteme uygulamasıyla elde edilen sağlıklı durum. (a) (b) Şekil 12. Örnek 1 için sistemin (a) sağlıksız ve (b) sağlıklı durumlar için 3 boyutlu simülasyon görüntüsü Şekil 13. Örnek 2 için ikinci arayüz ölçüm sonrası ekran görüntüsü 90 Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 Ahmet AYDIN, İbrahim D. AKÇALI, Ercan AVŞAR, M. Kerem ÜN, Hüseyin MUTLU, Turgay İBRİKÇİ, Ö. Sunkar BİÇER, Cenk ÖZKAN, Atakan DURMAZ Çizelge 4. Örnek 2 için klinik verileri Parametre 𝛼1 𝛼1 𝛼1 𝛼1 𝛼1 𝛼1 Proximal Ring 𝛿0 Değer 8 10 19 21 32 34 Parametre 𝜖1 𝜖1 𝜖1 𝜖1 𝜖1 𝜖1 130 Distal Ring 98,5 𝛿𝐴𝑥 Çizelge 5. Örnek 2, Sağlıklı ve sağlıksız konumlar için arayüz çıktıları Değer -6 4 7 14 16 28 130 -4,25 Çubuk numarası L1 L2 L3 L4 L5 L6 Sağlıksız Durum Uzunlukları 143,94 144,55 155,86 134,77 137,02 156,72 Sağlıklı Durum Uzunlukları 135,21 137,59 115,57 112,91 125,52 127,13 Çizelge 6. Örnek 2 için tedavi süresince çubuk uzunluklarındaki değişim Adım 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 𝐿1 143,94 142,97 142,00 141,03 140,06 139,09 138,12 137,15 136,18 135,21 𝐿2 144,55 143,78 143,00 142,23 141,46 140,68 139,91 139,14 138,36 137,59 𝐿3 155,86 151,38 146,91 142,43 137,95 133,48 129,00 124,52 120,05 115,57 𝐿4 134,77 132,34 129,91 127,48 125,05 122,63 120,20 117,77 115,34 112,91 𝐿5 137,02 135,74 134,46 133,19 131,91 130,63 129,35 128,08 126,80 125,52 𝐿6 156,72 153,43 150,14 146,86 143,57 140,28 136,99 133,71 130,42 127,13 ortopedik açıdan beklenen düzeydedir. TEŞEKKÜR Burada sunulan çalışmalar TÜBİTAK tarafından desteklenen 106M466 ve 112M406 numaralı projeler kapsamında gerçekleştirilmiştir. (a) (b) Şekil 14. Örnek 2 için sistemin (a) sağlıksız ve (b) sağlıklı durumlar için 3 boyutlu simülasyon görüntüsü 4. SONUÇ Program çıktılarından elde edilen sonuçlar kullanılarak gerçekleştirilen simülasyonlardan ve sistemin son durum resimlerinden de gözlenebileceği üzere sistem performansı Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015 5. KAYNAKLAR 1. Seligson, D., Pope, M.H., 1982. Concepts in External Fixation, Grune & Stratton, New York. 2. Çakmak, M., Kocaoğlu, M., 1999. İlizarov Cerrahisi ve Prensipleri, İstanbul. 3. Ilizarov, G., 1992. Transosseous Osteosynthesis Springer-Verlag, Heidelberg. 4. Spiegelberg, B., Parratt, T., Dheerendra, S. K., Khan, W. S., Jennings, R. and Marsh, D. R., 91 Tekil Olmayan Fiksatör Otomasyonu 2010. Ilizarov principles of deformity correction. Annals of the Royal College of Surgeons of England 92(2): 101-105. 5. Austin, E., Schneider, J., Mullaney, M., 2004. Orthopaedic Fixation Method and Device with Delivery and Presentation Features, Google Patents. 6. Taylor, H. S., Taylor, J. C., 2000. Six Axis External Fixator Strut, Google Patents. 7. Haskell, A., 2014. External Fixator Deformity Correction Systems and Methods, Google Patents. 8. Ortho, R. 2015. Smart Correction® Computer Assisted Circular Hexapod Fixator. Retrieved 17.06.2015, from http://www.responseortho.com/products/extern al-fixators/smart-correction-hexapod-fixator/. 9. Tasarimmed. 2015. Spider Frame® BilgisayarDestekli Dairesel Eksternal Fiksatör. Retrieved 18.06.2015, from https://www.spiderframes.com/anasayfa. 10. Orthofix. 2015. Orthofix. Retrieved 27.06.2015, 2015, from http://www.orthofix.it/. 11. Takata, M., Vilensky, V. A., Tsuchiya, H., Solomin, L. N., 2013. Foot Deformity Correction with Hexapod External Fixator, the Ortho-SUV Frame™. The Journal of Foot and Ankle Surgery 52(3): 324-330. 12. Mutlu, H., Akçalı, İ.D., Gülşen, M., 2006. A Mathematical Model for the Use of a GoughStewart Platform Mechanism as a Fixator, J. of Engineering Mathematics , pp:119-143 13. Akcalı, I. D., Sahlar, M. O., Un, K., Aydın, A., İbrikçi, T., Esen, R., Gulsen, M., Bayram, H., 2009. A Mathematical Model in the Implementation of a Stewart-Gough Platform as an External Fixator. World Congress on Medical Physics and Biomedical Engineering, Vol 25, Pt 4: Image Processing, Biosignal Processing, Modelling and Simulation, Biomechanics. O. Dossel, W. C. Schlegel. 25: 708-711. 14. Akçalı, İ. D., Şahlar, M. O., Aydın, A., İbrıkçi, T., Ün, M. K., Esen, R., Gülşen, M., Bayram, H., 2009. Ortopedik Klinik Uygulamalar İçin bir Fiksatörün Tasarımı İmalatı ve Kullanılışı. III. Ulusal Tıbbi Cihazlar İmalatı Sanayi Kongre ve Sergisi. Samsun. Sayfa:33-43. 92 15. Akçalı, İ.D., Gülşen, M., Mutlu, H., Özkan, C.,2004. Use of Stewart Platform as a Fixator, 3rd. Meeting of the ASAMI International, May 27-29 (2004), İstanbul, p.440. 16. Aydin, A., 2009. Applications of Medical Image Processing Techniques on A Biomechanics System”, MSc. Thesis, 17. Akcali, I. D., Avsar, E., Un, M. K., Aydin, A., İbrikçi, T., Mutlu, H., Durmaz, A. 2014. Displacement Analysis of Robotic Frames for Reliable and Versatile Use as External Fixator. In IEEE 4th Annual International Conference on Cyber Technology in Automation, Control, and Intelligent Systems (CYBER), Sayfa:180185. Ç.Ü.Müh.Mim.Fak.Dergisi, 30(2), Aralık 2015
Benzer belgeler
PDF ( 3 ) - The Faculty of Engineering and Architecture
Çukurova Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 30(2), 93-101 ss., Aralık 2015
Çukurova University Journal of the Faculty of Engineering and Architecture, 30(2), pp. 93-101, December ...